Een adembenemende reis!

Het was een bijzondere rit voor Astrid Hoppenbrouwers door de Franse Provence. Kilometers in de verlichte zit, kilometers klimmen en kilometers over allerlei keien en rotsen om vervolgens in vliegende galop de vlakte over te racen. En dat met een groep van 65 loslopende paarden ertussen.

‘Het begon eigenlijk al twee jaar terug, in de zomer. Ik was met mijn gezin op vakantie in de Provence, het zuidoosten van Frankrijk. Toen we daar aan het wandelen waren, kwamen we hele leuke paarden tegen. Ze zagen er enorm goed uit, wat in het buitenland echt niet altijd het geval is en de eigenaren van de stal waren heel betrokken en zorgzaam. Dus besloten we een rit door de prachtige omgeving te maken. Tijdens die rit vertelde de gids, dat ze de paarden die daar in het natuurgebied leven in de winter terugbrengen naar de boerderij. Vice versa geldt voor het voorjaar, waarin ze de paarden juist naar het natuurgebied toe brengen, waar ze de hele zomer verblijven. In deze streken is dit een algemeen begrip genaamd La Transhumance, de verplaatsing van en naar de alpenweides. Dit geldt niet alleen voor de paarden, maar ook voor al het andere vee. De paarden leven op de weides op een natuurlijke manier. Beschermd door de bossen, drinken ze uit natuurlijke bronnen en eten ze allerlei soorten grassen en kruiden die daar groeien.’

Transhumance meerijden
‘De Transhumance is dus een rit waarbij te paard de kudde naar de boerderij wordt gebracht. Dit leek mij zo’n gave ervaring dat ik gelijk vroeg of we mee mochten rijden. En dat mocht! Dus zijn mijn dochter en ik in november naar Nice gevlogen om de tocht met de auto verder te vervolgen naar de regio waar de paarden in de natuur stonden. De kudde van 65 paarden bestaande uit merries en hun nakomelingen staan daar in een enorm natuurgebied, maar gelukkig hadden we hen snel gevonden. De afgelopen tijd werden ze namelijk al bijgevoerd met hooi op een vaste plek. De paarden die daar loslopen, komen gewoon in de hand en zijn niet wild, dus goed te vangen. Zaterdag en zondag hebben we de hele dag op het paard gezeten tot het donker toe om de kudde te verplaatsen. Natuurlijk wel met de nodige pauzes in Franse stijl, dus met veel lekker eten en drinken.’

Bij elkaar blijven
‘Tijdens de rit lopen de paarden die niet worden gereden gewoon los met de groep mee. Het is heel grappig, maar ze zijn enorm gemotiveerd om bij elkaar te blijven. Sommige ruiters dragen lange stokken bij zich om de paarden bijeen te houden als er een paar de verkeerde afslag nemen. De rangorde in de kudde is tijdens de rit heel goed zichtbaar en daar moet je vooral niks aan doen voor het beste functioneren van de groep. Zo werd ik de hele tijd gevolgd door een paard die dominant reageerde tegenover mijn paard en hem de hele tijd terugzette.’
 
Puur natuur
‘Het mooiste aan de rit is het natuurgebied zelf. Veel Nederlanders trekken daar in de zomer heen om te kajakken, maar zo zonder toeristen is het gebied heel puur. Het was rondom het vriespunt met een strak blauwe lucht en mijn tenen waren lichtelijk bevroren, maar de loslopende paarden konden het niet laten om tijdens de drinkpauzes het meer in te plonzen. De rit ging over steile en rotsige bergen en smalle paadjes vol keien en rotsen. Die paarden doen dat gewoon zonder een pas kreupel te lopen. In risicovolle situaties moet je soms helemaal op je paard vertrouwen en erop vertrouwen dat hij de juiste weg vindt. Een ontzettend gave ervaring, maar zeker niet voor mietjes. Met een groep van 65 ruiters is het absoluut geen toeristisch georganiseerde rit en moet je zelfstandig kunnen rijden. Als ze voorop besluiten om te gaan, dan gaan ze opeens snoeihard in galop. Echt een onvergetelijke ervaring die ik niet had willen missen!’
 
Wil je meer informatie over deze rit of andere ritten in de Provence? Deze rit van Artignosc sur Verdon in de Var naar Venascle in Hautes-Alpes de Provence werd georganiseerd door Centre de randonnée équestre du Grignolet, www.leschevauxduverdon.fr.
 
 
 
 

Lees meer over:






EVENEMENTEN VOOR JOU


Een adembenemende reis!

Het was een bijzondere rit voor Astrid Hoppenbrouwers door de Franse Provence. Kilometers in de verlichte zit, kilometers klimmen en kilometers over allerlei keien en rotsen om vervolgens in vliegende galop de vlakte over te racen. En dat met een groep van 65 loslopende paarden ertussen.

‘Het begon eigenlijk al twee jaar terug, in de zomer. Ik was met mijn gezin op vakantie in de Provence, het zuidoosten van Frankrijk. Toen we daar aan het wandelen waren, kwamen we hele leuke paarden tegen. Ze zagen er enorm goed uit, wat in het buitenland echt niet altijd het geval is en de eigenaren van de stal waren heel betrokken en zorgzaam. Dus besloten we een rit door de prachtige omgeving te maken. Tijdens die rit vertelde de gids, dat ze de paarden die daar in het natuurgebied leven in de winter terugbrengen naar de boerderij. Vice versa geldt voor het voorjaar, waarin ze de paarden juist naar het natuurgebied toe brengen, waar ze de hele zomer verblijven. In deze streken is dit een algemeen begrip genaamd La Transhumance, de verplaatsing van en naar de alpenweides. Dit geldt niet alleen voor de paarden, maar ook voor al het andere vee. De paarden leven op de weides op een natuurlijke manier. Beschermd door de bossen, drinken ze uit natuurlijke bronnen en eten ze allerlei soorten grassen en kruiden die daar groeien.’

Transhumance meerijden
‘De Transhumance is dus een rit waarbij te paard de kudde naar de boerderij wordt gebracht. Dit leek mij zo’n gave ervaring dat ik gelijk vroeg of we mee mochten rijden. En dat mocht! Dus zijn mijn dochter en ik in november naar Nice gevlogen om de tocht met de auto verder te vervolgen naar de regio waar de paarden in de natuur stonden. De kudde van 65 paarden bestaande uit merries en hun nakomelingen staan daar in een enorm natuurgebied, maar gelukkig hadden we hen snel gevonden. De afgelopen tijd werden ze namelijk al bijgevoerd met hooi op een vaste plek. De paarden die daar loslopen, komen gewoon in de hand en zijn niet wild, dus goed te vangen. Zaterdag en zondag hebben we de hele dag op het paard gezeten tot het donker toe om de kudde te verplaatsen. Natuurlijk wel met de nodige pauzes in Franse stijl, dus met veel lekker eten en drinken.’

Bij elkaar blijven
‘Tijdens de rit lopen de paarden die niet worden gereden gewoon los met de groep mee. Het is heel grappig, maar ze zijn enorm gemotiveerd om bij elkaar te blijven. Sommige ruiters dragen lange stokken bij zich om de paarden bijeen te houden als er een paar de verkeerde afslag nemen. De rangorde in de kudde is tijdens de rit heel goed zichtbaar en daar moet je vooral niks aan doen voor het beste functioneren van de groep. Zo werd ik de hele tijd gevolgd door een paard die dominant reageerde tegenover mijn paard en hem de hele tijd terugzette.’
 
Puur natuur
‘Het mooiste aan de rit is het natuurgebied zelf. Veel Nederlanders trekken daar in de zomer heen om te kajakken, maar zo zonder toeristen is het gebied heel puur. Het was rondom het vriespunt met een strak blauwe lucht en mijn tenen waren lichtelijk bevroren, maar de loslopende paarden konden het niet laten om tijdens de drinkpauzes het meer in te plonzen. De rit ging over steile en rotsige bergen en smalle paadjes vol keien en rotsen. Die paarden doen dat gewoon zonder een pas kreupel te lopen. In risicovolle situaties moet je soms helemaal op je paard vertrouwen en erop vertrouwen dat hij de juiste weg vindt. Een ontzettend gave ervaring, maar zeker niet voor mietjes. Met een groep van 65 ruiters is het absoluut geen toeristisch georganiseerde rit en moet je zelfstandig kunnen rijden. Als ze voorop besluiten om te gaan, dan gaan ze opeens snoeihard in galop. Echt een onvergetelijke ervaring die ik niet had willen missen!’
 
Wil je meer informatie over deze rit of andere ritten in de Provence? Deze rit van Artignosc sur Verdon in de Var naar Venascle in Hautes-Alpes de Provence werd georganiseerd door Centre de randonnée équestre du Grignolet, www.leschevauxduverdon.fr.
 
 
 
 

Lees meer over: