DRESSUUR

‘Texel’ kwaliteitskeurmerk voor dressuurpaarden

Wanneer je aan Texel denkt, dank je waarschijnlijk aan strand, schapen en zeehonden, maar wist je dat er ook hele goede dressuurpaarden kunt vinden? De Familie van der Linde fokte al diverse goedgekeurde hengsten en Grand Prix-dressuurpaarden. FIRA ging bij hun langs.

Op een steenworp afstand van De Cocksdorp vinden we Stoeterij Van der Linde. Op het hoofdbedrijf staan de merries, veulens en jonge paarden. Hier woont Wim van der Linde samen met zijn vrouw Annemarie. Aan de andere kant van het weiland, woont dochter Eva met haar man en kinderen. Hier staan de sportpaar-den die door Eva worden gereden. Wim vertelt hoe dit allemaal zo is ontstaan: ‘Samen met mijn broer heb ik een bedrijf op het gebied van recreatie. We verhuren fietsen, accommodaties en achter ons huis hebben we nog een minicamping met privé-sanitair. Daarbij runnen we ook nog een tankstation. Voorheen verhuurden we ook paarden en zo kwam het dat ik een goed paard kocht voor de fokkerij. Oorspronkelijk kom ik uit het leger en toen ik daaruit kwam heb ik ook de opleiding tot hoefsmid gedaan. In die tijd, ruim dertig jaar geleden, was Texel nog heel rustig, maar inmiddels is dat wel anders. Naast de bedrijvigheid op Texel is ons be-drijf ook groter geworden. Op zich is dat gunstig want daardoor kan ik met de paarden wellicht wat meer risico nemen dan een ander zou doen. Mijn broer heeft niks van doen met de paarden, dat is echt iets wat we met ons gezin doen en daar laat hij mij wel mijn gang in gaan. Dat werkt goed voor ons allemaal.’

Stoeterij en sportstal
Op de stoeterij staan ongeveer zestig paarden en dit jaar zijn er 23 veulens geboren. Veel jonge paarden zijn er niet. ‘In de sportstal bij Eva is plek voor zeven paarden. Meer moet ook niet, anders heeft ze niet meer genoeg tijd voor haar gezin.’ Ik zeg altijd: Eva rijdt op de ‘leftovers’. In principe proberen we alles als veulen te verkopen. En wat over blijft is nog altijd goed genoeg om mee in de sport te presteren of in te zetten voor de fokkerij. We hebben hier dus maar een paar jonge paarden staan. De merries staan in individuele boxen met hun veulentjes en gaan iedere ochtend om half 9 naar buiten. We hebben tien hectare om ze te weiden. De veulentjes gaan na viereneenhalve maand van hun moeders af en de merries blijven dan in een koppel op het land. Dan worden ze best een beetje rauw. Ik voer ze wel ruwvoer bij als het nodig is, maar weer of geen weer, ze blijven buiten. Dan halen we ze vlak voor het nieuwe jaar op en komen ze naar binnen. In die tijd hebben we tijd om ze wat te toiletteren en krijgen ze weer krachtvoer bij totdat de veulens zo rond eind maart, begin april weer geboren worden.’

Bloed
Toen Van der Linde begon in de fokkerij wist hij er nog niet veel vanaf. ‘Daardoor werd ik niet belemmerd door enige kennis. Ik kocht Corieta, een merrie van Nabuur x Pastrocio xx. Nabuur was van de volbloed Uppercut en dat maal nog eens volbloed. Dat was misschien niet de meest gelukkige keuze, maar ik heb nu heel veel voordeel van dat bloed, dat zie je nog altijd terug. Het zijn misschien geen paarden voor iedereen, maar als ze het eenmaal snappen, dan heb je er toppaarden aan. Uit Corieta heb ik 13 hele fijne veulens gefokt.’ Hieronder vinden we Jeorieta VDL (v.Ladalco) die Lichte Tour heeft gelopen, Opartout Texel VD L, die Grand Prix liep onder dochter Eva, en de ZZ-Zwaar paarden Rooseveld Texel en Zeestar Texel, beiden van Ferro. Met Investment fokte Van der Linde Nyroieta die via Regaliz van Jazz de grootmoeder is van de preferente prestatiemerrie Veniz (v.Krack C). Zij is de moeder van de KWPN goedgekeurde hengst Enzo Ferrari (v.Painted Black), Nederlands kampioene Iveniz Texel RS2 (v.Negro) en haar volle zus Feniz Texel, waarvan haar vier nakomelingen, die allen werden verkocht op de veulenveilingen bij elkaar al meer dan een ton hebben opgebracht.

Succesvolle lijntjes
‘Ik gebruikte op Corieta ook Caritas. Die hengst kon heel goed bewegen en ook nog goed springen maar hij had wel een reputatie. Dit resulteerde in Heorieta. Ook weer een merrie die een hele lijn heeft weten op te bouwen.’ Heorieta is de moeder van Black Painted Texel (v.Painted Black) die onder Shanna Lust binnenkort Grand Prix gaat starten. Van Wynton gaf zij Dark Knight Texel, die ook Grand Prix loopt onder Eva. ‘Met Farmer fokte ik daar Lady Texel uit. Dat deed ik nog wel eens in die tijd; springhengsten zoeken, die wel goed konden lopen. Zo maakte ik ook gebruik van Burggraaf en Carthago. Dat heeft me veel gebracht. De Farmer is Lady Texel, de moeder van Eva’s Grand Prix-paard Bella Lady Texel. En van Burggraaf gaf zij Rieta Corieta. Zij is de grootmoeder van de goedgekeurde hengst Jerenzo Texel (v.Enzo Ferrari). Daarnaast fok ik ook nog met twee hele andere lijntjes. Zo kocht ik ooit de volle zus van het internationale Grand Prix-paard Jup. Deze Silithyia is de moeder van het Grand Prix-paard Cocksdorp Texel (v.Lingh) en Zip-Away Texel (v.Krack C) die Nederlands kampioen Lichte Tour was met Marieke van der Putten. Ook fokte ik nog met Alcatraz-dochter N’Alcatrasse die de grootmoeder is van Kevin Kostner Texel (v.Negro) die onder Emmelie Scholtens zo succesvol was op het WK voor jonge dressuurpaarden en in de Pavo Cup.’

Sport voorop
Van der Linde fokt echt voor de sport. Wat maakt zijn paarden zulke goede dressuurpaarden? ‘Die vraag krijg ik heel vaak en is niet zo makkelijk te beantwoorden. Ik denk dat het allerbelangrijkste is dat een paard wil werken. Ondertussen hebben we hier de vijfde generatie die we allemaal zelf gereden hebben. We weten dus wel wat we in huis hebben. Daarnaast moet een dressuurpaard er een beetje knap uitzien en gezond zijn, dat is mijn handelsmerk. Natuurlijk heb ik ook wel eens een chipje of zit er iets kleins aan, maar over het algemeen heb ik het denk ik wel goed voor elkaar. De paarden die ik hou zet ik al jong op de foto, zo weet ik precies wat ik in handen heb. De opfok is hierin heel belangrijk. Dat begint al als veulen. De merries en veulens lopen de hele dag in de wei en daar lijkt wel behoorlijk wat gras te staan, maar op deze schrale zandgrond zit er weinig in, Ik voer ze dus altijd bij. ’s Nachts gaan ze naar binnen en overdag staan er ook altijd grote bakken met kwalitatief goed ruwvoer in de wei. Als je zorgt dat er smakelijk ruwvoer staat, eten ze daar toch regelmatig nog wat van. Bijkomend voordeel daarvan is dat ze niet continue van de grond eten. Regelmatig heb je veulentjes die altijd dezelfde voet voor zetten. Daardoor krijgen ze een steile en een platte voet. Zou je hier niets aan doen dan heb je voor het leven ongelijke voeten. Daar moet je als fokker, maar ook later in de opfok, dus veel aandacht aan besteden. De hoefsmid moet dit regelmatig bijwerken. Ik doe dat dus zelf en met de hoge hooibakken probeer ik de tijd dat ze gespreid staan te verkorten. De merries krijgen ‘s ochtends en ‘s avonds krachtvoer en in de wei staat continue een mineralenmengsel waar de paarden aan kunnen likken. Zo probeer ik ze een optimale start te geven. En uiteraard zorg ik ook dat de ontworming altijd voor elkaar is.’

Hengstenkeuze
De hengstenkeuzes worden door van der Linde een beetje op gevoel gemaakt. ‘Ik heb in het verleden veel gebruik gemaakt van Jazz, Krack en Ferro. En ook diens zoon Negro heeft hier veel goeds gedaan. Ik maak gebruik van bewezen hengsten, maar durf ook wel wat nieuws te gebruiken. Een hengst als Jameson RS2 bijvoorbeeld, die is zo opvallend onder het zadel, dat durf ik dan wel aan. En Toto jr. heb ik ook al jong gebruikt, daar heb ik al veel succes mee gehad. Wij doen hier wel aan lijnenteelt. Als een hengst in de tweede of derde generatie ook terug te vinden is bij de moeder, dan schroom ik niet die te gebruiken. Ik check wel het inteeltpercentage van een dekking in de database van het KWPN. Als deze laag genoeg blijft, dan ga ik ermee verder. Ik haal niet graag hengsten uit het buitenland, tenzij ze bij het KWPN gekeurd zijn. In Nederland is de fokkerij zo open, daar weten we alles van de hengsten; de röntgenfoto’s en het stalgedrag. Ik heb bijvoorbeeld een hekel aan luchtzuigers, daar weet je bij een buitenlandse hengst niks over. En niet iedere sporthengst is een fokhengst. Zo heb ik ook twee nakomelingen van Zonik gehad, maar die waren als veulen al niet bijzonder en heb ik recent als driejarige verkocht onder kostprijs. Zo kan het ook gaan, ook bij mij lukt niet alles. Paardensport is een enorm risicovolle onderneming en er gaan enorme bedragen in om. Ze kunnen zo ziek worden of iets anders krijgen. Bij de meeste paardenboeren is het geen vetpot. Ik denk dat, om succes te hebben in deze business, je in ieder geval afscheid moet kunnen nemen. Iets wat niet goed is, moet je niet aan blijven hangen. En wil je als jonge fokker met de fokkerij beginnen, ga dan verder met een lijntje waar een ander ook al succes mee heeft. Dat kost je in eerste instantie wel meer, maar levert uiteindelijk meer op. Wie na Jazz, Ferro en Krack de volgende hengst wordt in het rijtje? Ik denk Toto jr. Als alles goed gaat, gaat ook hij Grand Prix lopen en zijn nafok maakt het helemaal waar. Ik heb veel vertrouwen in die hengst.’

Ambities
Als je zo veel succes hebt in de fokkerij blijven er dan nog wel ambities over? Wim van der Linde: ‘Ik heb inderdaad wel zo’n beetje alles beleefd wat ik graag zou willen. Nu hebben we met Jerenzo Texel ook weer een goedgekeurde hengst die het daarnaast heel goed lijkt te doen in de sport. Dat vind ik mooi. Maar een goed paard is ons net zo veel waard als een goedgekeurde dekhengst. De sport is in de loop van de jaren wel enorm veranderd. Toen ik begon was het al bijzonder als je hier op Texel Z1 reed. Nu rijden we de merries in ieder geval naar Z2 met een winstpunt zodat ze het predicaat sport krijgen en weten we of ze een wissel kunnen. En Eva heeft nu al diverse paarden naar de Grand Prix gereden. In de loop van de jaren is de focus echt op het allerhoogste niveau gekomen. Wij runnen hier een 24-uurs bedrijf, zowel met de paarden als met de fietsen en de verhuur van accommodaties. Dat is een enorm druk leven. Maar de fokkerij geeft veel voldoening en wat ik misschien nog wel veel mooier vind is dat Eva, samen met haar dochter Britt van 9, allebei naar de Hippiade mochten. Wat was dat genieten op de kampioenschappen. De paarden zijn mooi, maar familie is voor mij nog altijd het allerbelangrijkste wat er is. Fantastisch dus om dit met z’n allen zo te kun-nen doen.’

Veulenveilingen
De veulens van Van Der Linde zijn veel te vinden op de gerenommeerde veulenveilingen. Dat levert regelmatig goede prijzen op. Zo verkocht Van der Linde vorig jaar Nouvelle Feniz Texel (v.Toto jr.) voor 85.000 euro en werd het jaar daarvoor McKenzie Texel voor 51.000 euro afgeslagen. ‘Ik verkoop heel veel veulens via de veilingen. Ondertussen heb ik daarmee zo’n naam opgebouwd dat een aantal veilingen de moeite nemen hier naartoe te komen om de veulens te bekijken. Bij een veiling is het van belang dat de veulens op de foto- en filmdag goed zijn en zich goed laten zien. Doen ze dat niet, dan heb je niets. Bij mijn veulens komt dat meestal wel goed hoor. Dit jaar had ik een merrie op de stamboekkeuring. Lavieta Corieta Texel, een halfzus van Jerenzo Texel. Zij liep op de veiling in Drachten maar kwam niet verder dan 6.000 euro. Toen heb ik haar teruggekocht. Recent kreeg zij op de stamboekkeuring 85/75. Weer zo’n ‘leftover’ die het goed doet. De veulenveilingen zijn voor mij het visitekaartje van mijn fokkerij. Daar hebben we jarenlang stinkend ons best voor gedaan om daar te komen.’

Texel
Al jaren gebruikt van der Linde het achtervoegsel ‘Texel’ voor zijn paarden. Maar dat was niet altijd zo. “Ik wilde wat toevoegen dus ik noemde Jeorieta ‘VDL’ van Van der Linde. Maar al snel kwam Wiepke van de Lageweg naar mij toe dat dat niet mocht. Hij had de naam VDL gedeponeerd. Ik moest dus iets anders verzinnen en dat werd ‘Texel’. Nu staat de naam Texel echt voor kwaliteitsvolle dressuurpaarden, en weet iedereen waar ze vandaan komen. Dat is eigenlijk alleen maar in ons voordeel geweest.”

Lees meer over:






EVENEMENTEN VOOR JOU


DRESSUUR

‘Texel’ kwaliteitskeurmerk voor dressuurpaarden

Wanneer je aan Texel denkt, dank je waarschijnlijk aan strand, schapen en zeehonden, maar wist je dat er ook hele goede dressuurpaarden kunt vinden? De Familie van der Linde fokte al diverse goedgekeurde hengsten en Grand Prix-dressuurpaarden. FIRA ging bij hun langs.

Op een steenworp afstand van De Cocksdorp vinden we Stoeterij Van der Linde. Op het hoofdbedrijf staan de merries, veulens en jonge paarden. Hier woont Wim van der Linde samen met zijn vrouw Annemarie. Aan de andere kant van het weiland, woont dochter Eva met haar man en kinderen. Hier staan de sportpaar-den die door Eva worden gereden. Wim vertelt hoe dit allemaal zo is ontstaan: ‘Samen met mijn broer heb ik een bedrijf op het gebied van recreatie. We verhuren fietsen, accommodaties en achter ons huis hebben we nog een minicamping met privé-sanitair. Daarbij runnen we ook nog een tankstation. Voorheen verhuurden we ook paarden en zo kwam het dat ik een goed paard kocht voor de fokkerij. Oorspronkelijk kom ik uit het leger en toen ik daaruit kwam heb ik ook de opleiding tot hoefsmid gedaan. In die tijd, ruim dertig jaar geleden, was Texel nog heel rustig, maar inmiddels is dat wel anders. Naast de bedrijvigheid op Texel is ons be-drijf ook groter geworden. Op zich is dat gunstig want daardoor kan ik met de paarden wellicht wat meer risico nemen dan een ander zou doen. Mijn broer heeft niks van doen met de paarden, dat is echt iets wat we met ons gezin doen en daar laat hij mij wel mijn gang in gaan. Dat werkt goed voor ons allemaal.’

Stoeterij en sportstal
Op de stoeterij staan ongeveer zestig paarden en dit jaar zijn er 23 veulens geboren. Veel jonge paarden zijn er niet. ‘In de sportstal bij Eva is plek voor zeven paarden. Meer moet ook niet, anders heeft ze niet meer genoeg tijd voor haar gezin.’ Ik zeg altijd: Eva rijdt op de ‘leftovers’. In principe proberen we alles als veulen te verkopen. En wat over blijft is nog altijd goed genoeg om mee in de sport te presteren of in te zetten voor de fokkerij. We hebben hier dus maar een paar jonge paarden staan. De merries staan in individuele boxen met hun veulentjes en gaan iedere ochtend om half 9 naar buiten. We hebben tien hectare om ze te weiden. De veulentjes gaan na viereneenhalve maand van hun moeders af en de merries blijven dan in een koppel op het land. Dan worden ze best een beetje rauw. Ik voer ze wel ruwvoer bij als het nodig is, maar weer of geen weer, ze blijven buiten. Dan halen we ze vlak voor het nieuwe jaar op en komen ze naar binnen. In die tijd hebben we tijd om ze wat te toiletteren en krijgen ze weer krachtvoer bij totdat de veulens zo rond eind maart, begin april weer geboren worden.’

Bloed
Toen Van der Linde begon in de fokkerij wist hij er nog niet veel vanaf. ‘Daardoor werd ik niet belemmerd door enige kennis. Ik kocht Corieta, een merrie van Nabuur x Pastrocio xx. Nabuur was van de volbloed Uppercut en dat maal nog eens volbloed. Dat was misschien niet de meest gelukkige keuze, maar ik heb nu heel veel voordeel van dat bloed, dat zie je nog altijd terug. Het zijn misschien geen paarden voor iedereen, maar als ze het eenmaal snappen, dan heb je er toppaarden aan. Uit Corieta heb ik 13 hele fijne veulens gefokt.’ Hieronder vinden we Jeorieta VDL (v.Ladalco) die Lichte Tour heeft gelopen, Opartout Texel VD L, die Grand Prix liep onder dochter Eva, en de ZZ-Zwaar paarden Rooseveld Texel en Zeestar Texel, beiden van Ferro. Met Investment fokte Van der Linde Nyroieta die via Regaliz van Jazz de grootmoeder is van de preferente prestatiemerrie Veniz (v.Krack C). Zij is de moeder van de KWPN goedgekeurde hengst Enzo Ferrari (v.Painted Black), Nederlands kampioene Iveniz Texel RS2 (v.Negro) en haar volle zus Feniz Texel, waarvan haar vier nakomelingen, die allen werden verkocht op de veulenveilingen bij elkaar al meer dan een ton hebben opgebracht.

Succesvolle lijntjes
‘Ik gebruikte op Corieta ook Caritas. Die hengst kon heel goed bewegen en ook nog goed springen maar hij had wel een reputatie. Dit resulteerde in Heorieta. Ook weer een merrie die een hele lijn heeft weten op te bouwen.’ Heorieta is de moeder van Black Painted Texel (v.Painted Black) die onder Shanna Lust binnenkort Grand Prix gaat starten. Van Wynton gaf zij Dark Knight Texel, die ook Grand Prix loopt onder Eva. ‘Met Farmer fokte ik daar Lady Texel uit. Dat deed ik nog wel eens in die tijd; springhengsten zoeken, die wel goed konden lopen. Zo maakte ik ook gebruik van Burggraaf en Carthago. Dat heeft me veel gebracht. De Farmer is Lady Texel, de moeder van Eva’s Grand Prix-paard Bella Lady Texel. En van Burggraaf gaf zij Rieta Corieta. Zij is de grootmoeder van de goedgekeurde hengst Jerenzo Texel (v.Enzo Ferrari). Daarnaast fok ik ook nog met twee hele andere lijntjes. Zo kocht ik ooit de volle zus van het internationale Grand Prix-paard Jup. Deze Silithyia is de moeder van het Grand Prix-paard Cocksdorp Texel (v.Lingh) en Zip-Away Texel (v.Krack C) die Nederlands kampioen Lichte Tour was met Marieke van der Putten. Ook fokte ik nog met Alcatraz-dochter N’Alcatrasse die de grootmoeder is van Kevin Kostner Texel (v.Negro) die onder Emmelie Scholtens zo succesvol was op het WK voor jonge dressuurpaarden en in de Pavo Cup.’

Sport voorop
Van der Linde fokt echt voor de sport. Wat maakt zijn paarden zulke goede dressuurpaarden? ‘Die vraag krijg ik heel vaak en is niet zo makkelijk te beantwoorden. Ik denk dat het allerbelangrijkste is dat een paard wil werken. Ondertussen hebben we hier de vijfde generatie die we allemaal zelf gereden hebben. We weten dus wel wat we in huis hebben. Daarnaast moet een dressuurpaard er een beetje knap uitzien en gezond zijn, dat is mijn handelsmerk. Natuurlijk heb ik ook wel eens een chipje of zit er iets kleins aan, maar over het algemeen heb ik het denk ik wel goed voor elkaar. De paarden die ik hou zet ik al jong op de foto, zo weet ik precies wat ik in handen heb. De opfok is hierin heel belangrijk. Dat begint al als veulen. De merries en veulens lopen de hele dag in de wei en daar lijkt wel behoorlijk wat gras te staan, maar op deze schrale zandgrond zit er weinig in, Ik voer ze dus altijd bij. ’s Nachts gaan ze naar binnen en overdag staan er ook altijd grote bakken met kwalitatief goed ruwvoer in de wei. Als je zorgt dat er smakelijk ruwvoer staat, eten ze daar toch regelmatig nog wat van. Bijkomend voordeel daarvan is dat ze niet continue van de grond eten. Regelmatig heb je veulentjes die altijd dezelfde voet voor zetten. Daardoor krijgen ze een steile en een platte voet. Zou je hier niets aan doen dan heb je voor het leven ongelijke voeten. Daar moet je als fokker, maar ook later in de opfok, dus veel aandacht aan besteden. De hoefsmid moet dit regelmatig bijwerken. Ik doe dat dus zelf en met de hoge hooibakken probeer ik de tijd dat ze gespreid staan te verkorten. De merries krijgen ‘s ochtends en ‘s avonds krachtvoer en in de wei staat continue een mineralenmengsel waar de paarden aan kunnen likken. Zo probeer ik ze een optimale start te geven. En uiteraard zorg ik ook dat de ontworming altijd voor elkaar is.’

Hengstenkeuze
De hengstenkeuzes worden door van der Linde een beetje op gevoel gemaakt. ‘Ik heb in het verleden veel gebruik gemaakt van Jazz, Krack en Ferro. En ook diens zoon Negro heeft hier veel goeds gedaan. Ik maak gebruik van bewezen hengsten, maar durf ook wel wat nieuws te gebruiken. Een hengst als Jameson RS2 bijvoorbeeld, die is zo opvallend onder het zadel, dat durf ik dan wel aan. En Toto jr. heb ik ook al jong gebruikt, daar heb ik al veel succes mee gehad. Wij doen hier wel aan lijnenteelt. Als een hengst in de tweede of derde generatie ook terug te vinden is bij de moeder, dan schroom ik niet die te gebruiken. Ik check wel het inteeltpercentage van een dekking in de database van het KWPN. Als deze laag genoeg blijft, dan ga ik ermee verder. Ik haal niet graag hengsten uit het buitenland, tenzij ze bij het KWPN gekeurd zijn. In Nederland is de fokkerij zo open, daar weten we alles van de hengsten; de röntgenfoto’s en het stalgedrag. Ik heb bijvoorbeeld een hekel aan luchtzuigers, daar weet je bij een buitenlandse hengst niks over. En niet iedere sporthengst is een fokhengst. Zo heb ik ook twee nakomelingen van Zonik gehad, maar die waren als veulen al niet bijzonder en heb ik recent als driejarige verkocht onder kostprijs. Zo kan het ook gaan, ook bij mij lukt niet alles. Paardensport is een enorm risicovolle onderneming en er gaan enorme bedragen in om. Ze kunnen zo ziek worden of iets anders krijgen. Bij de meeste paardenboeren is het geen vetpot. Ik denk dat, om succes te hebben in deze business, je in ieder geval afscheid moet kunnen nemen. Iets wat niet goed is, moet je niet aan blijven hangen. En wil je als jonge fokker met de fokkerij beginnen, ga dan verder met een lijntje waar een ander ook al succes mee heeft. Dat kost je in eerste instantie wel meer, maar levert uiteindelijk meer op. Wie na Jazz, Ferro en Krack de volgende hengst wordt in het rijtje? Ik denk Toto jr. Als alles goed gaat, gaat ook hij Grand Prix lopen en zijn nafok maakt het helemaal waar. Ik heb veel vertrouwen in die hengst.’

Ambities
Als je zo veel succes hebt in de fokkerij blijven er dan nog wel ambities over? Wim van der Linde: ‘Ik heb inderdaad wel zo’n beetje alles beleefd wat ik graag zou willen. Nu hebben we met Jerenzo Texel ook weer een goedgekeurde hengst die het daarnaast heel goed lijkt te doen in de sport. Dat vind ik mooi. Maar een goed paard is ons net zo veel waard als een goedgekeurde dekhengst. De sport is in de loop van de jaren wel enorm veranderd. Toen ik begon was het al bijzonder als je hier op Texel Z1 reed. Nu rijden we de merries in ieder geval naar Z2 met een winstpunt zodat ze het predicaat sport krijgen en weten we of ze een wissel kunnen. En Eva heeft nu al diverse paarden naar de Grand Prix gereden. In de loop van de jaren is de focus echt op het allerhoogste niveau gekomen. Wij runnen hier een 24-uurs bedrijf, zowel met de paarden als met de fietsen en de verhuur van accommodaties. Dat is een enorm druk leven. Maar de fokkerij geeft veel voldoening en wat ik misschien nog wel veel mooier vind is dat Eva, samen met haar dochter Britt van 9, allebei naar de Hippiade mochten. Wat was dat genieten op de kampioenschappen. De paarden zijn mooi, maar familie is voor mij nog altijd het allerbelangrijkste wat er is. Fantastisch dus om dit met z’n allen zo te kun-nen doen.’

Veulenveilingen
De veulens van Van Der Linde zijn veel te vinden op de gerenommeerde veulenveilingen. Dat levert regelmatig goede prijzen op. Zo verkocht Van der Linde vorig jaar Nouvelle Feniz Texel (v.Toto jr.) voor 85.000 euro en werd het jaar daarvoor McKenzie Texel voor 51.000 euro afgeslagen. ‘Ik verkoop heel veel veulens via de veilingen. Ondertussen heb ik daarmee zo’n naam opgebouwd dat een aantal veilingen de moeite nemen hier naartoe te komen om de veulens te bekijken. Bij een veiling is het van belang dat de veulens op de foto- en filmdag goed zijn en zich goed laten zien. Doen ze dat niet, dan heb je niets. Bij mijn veulens komt dat meestal wel goed hoor. Dit jaar had ik een merrie op de stamboekkeuring. Lavieta Corieta Texel, een halfzus van Jerenzo Texel. Zij liep op de veiling in Drachten maar kwam niet verder dan 6.000 euro. Toen heb ik haar teruggekocht. Recent kreeg zij op de stamboekkeuring 85/75. Weer zo’n ‘leftover’ die het goed doet. De veulenveilingen zijn voor mij het visitekaartje van mijn fokkerij. Daar hebben we jarenlang stinkend ons best voor gedaan om daar te komen.’

Texel
Al jaren gebruikt van der Linde het achtervoegsel ‘Texel’ voor zijn paarden. Maar dat was niet altijd zo. “Ik wilde wat toevoegen dus ik noemde Jeorieta ‘VDL’ van Van der Linde. Maar al snel kwam Wiepke van de Lageweg naar mij toe dat dat niet mocht. Hij had de naam VDL gedeponeerd. Ik moest dus iets anders verzinnen en dat werd ‘Texel’. Nu staat de naam Texel echt voor kwaliteitsvolle dressuurpaarden, en weet iedereen waar ze vandaan komen. Dat is eigenlijk alleen maar in ons voordeel geweest.”

Lees meer over: