Wim van der Linde, het succes op Texel

Dressuurpaardenfokker Wim van der Linde is woonachtig op Texel en de man achter de welbekende Texel-paarden. Een succesvolle fokkerij die hij samen met zijn broer heeft opgebouwd. Samen met zijn vrouw en dochter runt hij nu samen zijn stoeterij met fokmerries.

Geen goede keuze
Van der Linde vertelt ons dat hij in 1986 begonnen is met één merrie, dat was qua afstamming niet perse een goede keuze. ‘Pas later kwam de keuze voor een goede merrie met een goede hengst en daar kwam een veulen uit dat ik niet alleen zelf erg leuk vond, maar ook bij anderen in de smaak viel.’ Hij wilde zijn veulens iets herkenbaars meegeven in de naam en dat werd in eerste instantie VDL, de afkorting van van der Linde. Nadat zijn eerste succesvolle veulen in de media kwam, schreef Wiepke van de Lageweg hem een brief dat hij die naam al vastgelegd had. Toen is het achtervoegsel “Texel” ontstaan. 

Voorspellen
Bij de fokkerij van van der Linde komt een groot stuk gevoel kijken. ‘Natuurlijk moet je geen zware hengst op een zware merrie zetten, maar voor het grootste deel kies ik de hengsten voor mijn merries op gevoel. Ik houd wel van een bloedpaard en de meeste merries hier hebben voldoende bloed. Of de hengst die je erop zet voldoende bloed doorgeeft is bij jonge hengsten altijd wel weer de vraag. Als het goed uitpakt dan dek ik een keer terug en anders natuurlijk niet. Ik gebruik zeker veel jonge hengsten, Jameson RS2 bijvoorbeeld. Als driejarige viel hij mij al op tijdens de hengstenkeuring en als je hem nu met zoveel expressie onder het zadel ziet dan wordt ik daar blij van. Ik heb dan gelijk vijf merries met hem gedekt. Dat is wel een risico, want ik weet nog helemaal niet wat ervan komt.’ Al is het fokken absoluut geen gokken volgens de Texelse fokker. ‘Als je weet hoe je merries in elkaar steken en waar de hengst vandaan komt, wat de geschiedenis van beide is dan kan je bijna voorspellen wat eruit komt.’

Opfok 
De meeste veulentjes probeert van der Linde te verkopen. De afgelopen jaren heeft hij al veel veulens succesvol via veilingen verkocht, maar er blijven er natuurlijk altijd een aantal over. De opfok van de veulens die niet verkocht worden, gebeurt op de stoeterij zelf. Van der Linde is er stellig in dat de opfok de belangrijkste periode in de levensloop van het paard is. ‘De veulentjes komen op elk dag buiten en krijgen een goede kwaliteit ruwvoer met daarbij nog een aanvulling van mineralen. Daarnaast is het goed opletten en regelmatig blijven bekappen.’

Lees meer over:






EVENEMENTEN VOOR JOU


Wim van der Linde, het succes op Texel

Dressuurpaardenfokker Wim van der Linde is woonachtig op Texel en de man achter de welbekende Texel-paarden. Een succesvolle fokkerij die hij samen met zijn broer heeft opgebouwd. Samen met zijn vrouw en dochter runt hij nu samen zijn stoeterij met fokmerries.

Geen goede keuze
Van der Linde vertelt ons dat hij in 1986 begonnen is met één merrie, dat was qua afstamming niet perse een goede keuze. ‘Pas later kwam de keuze voor een goede merrie met een goede hengst en daar kwam een veulen uit dat ik niet alleen zelf erg leuk vond, maar ook bij anderen in de smaak viel.’ Hij wilde zijn veulens iets herkenbaars meegeven in de naam en dat werd in eerste instantie VDL, de afkorting van van der Linde. Nadat zijn eerste succesvolle veulen in de media kwam, schreef Wiepke van de Lageweg hem een brief dat hij die naam al vastgelegd had. Toen is het achtervoegsel “Texel” ontstaan. 

Voorspellen
Bij de fokkerij van van der Linde komt een groot stuk gevoel kijken. ‘Natuurlijk moet je geen zware hengst op een zware merrie zetten, maar voor het grootste deel kies ik de hengsten voor mijn merries op gevoel. Ik houd wel van een bloedpaard en de meeste merries hier hebben voldoende bloed. Of de hengst die je erop zet voldoende bloed doorgeeft is bij jonge hengsten altijd wel weer de vraag. Als het goed uitpakt dan dek ik een keer terug en anders natuurlijk niet. Ik gebruik zeker veel jonge hengsten, Jameson RS2 bijvoorbeeld. Als driejarige viel hij mij al op tijdens de hengstenkeuring en als je hem nu met zoveel expressie onder het zadel ziet dan wordt ik daar blij van. Ik heb dan gelijk vijf merries met hem gedekt. Dat is wel een risico, want ik weet nog helemaal niet wat ervan komt.’ Al is het fokken absoluut geen gokken volgens de Texelse fokker. ‘Als je weet hoe je merries in elkaar steken en waar de hengst vandaan komt, wat de geschiedenis van beide is dan kan je bijna voorspellen wat eruit komt.’

Opfok 
De meeste veulentjes probeert van der Linde te verkopen. De afgelopen jaren heeft hij al veel veulens succesvol via veilingen verkocht, maar er blijven er natuurlijk altijd een aantal over. De opfok van de veulens die niet verkocht worden, gebeurt op de stoeterij zelf. Van der Linde is er stellig in dat de opfok de belangrijkste periode in de levensloop van het paard is. ‘De veulentjes komen op elk dag buiten en krijgen een goede kwaliteit ruwvoer met daarbij nog een aanvulling van mineralen. Daarnaast is het goed opletten en regelmatig blijven bekappen.’

Lees meer over: